De veersonde is een bepaald detectieapparaat dat wordt gebruikt om de verandering in de oppervlaktetopografie van het object voor en na het laden te detecteren. Het bestaat uit een veerkop en een monsterhouder, de veerkop kan bewegen volgens de ingestelde kracht en aan het oppervlak blijven plakken, en de monsterhouder wordt op de boorkop bevestigd door het monster vast te klemmen.
Een voordeel van de veersonde is dat deze met weinig kracht kan worden verplaatst, waardoor nauwkeurige metingen en beeldvergelijkingen van de kromming van het preparaatoppervlak mogelijk zijn zonder het preparaat te belasten, zelfs als de positie van de grijper niet variabel is. Tegelijkertijd heeft het een uniforme detaildetectie en kan het bijna alle soorten monsters meten zonder beperkt te zijn door grootte en oppervlaktetopografie.
Bovendien moet de veersonde de spantang en de meetfrequentie nauwkeurig kunnen regelen om de nauwkeurigheid van de meting te waarborgen. Aangezien de laadtoestand van het monster de snelheid van de veerterugslag beïnvloedt, moet de sonde bovendien het meetkoppel aanpassen aan de verschillende overeenkomstige monstertypen om de nauwkeurigheid van de meetresultaten te waarborgen en nauwkeurige informatie over de oppervlaktetopografie te verkrijgen.
Om de betrouwbaarheid van de veersonde op de lange termijn te garanderen, is het bovendien noodzakelijk om aandacht te besteden aan mogelijke slijtage- en verouderingsproblemen, en bovendien moeten details zoals vervorming regelmatig worden geïnspecteerd en onderhouden
